Ron van Es

Pioniers zijn vooruitstrevend. Experts in hun vakgebied. Eén ding hebben pioniers met elkaar gemeen: ze lezen veel boeken. De pioniers van YouBeDo vertellen je welke boeken zij lezen en reviewen ze. 

Laat je inspireren door Ron van Es.

 

Ron van Es (1957) is documentairemaker en schrijver. Hij maakte films voor publieke omroepen met thema’s als cultuur, samenleving en zingeving. Geschoold in psychosynthese kijkt hij met mensen en organisaties mee naar hun zin en samenhang. Gelooft dat betekenis geven aan je leven en werk vooral bestaat uit de moed hebben om het avontuur aan te gaan jezelf te ontdekken. Ron heeft onlangs de boeken 'Ertoe doen - cirkel van betekenisvol leven' en 'Claim it!' gepubliceerd. Binnenkort komt hij met een gedichtenbundel en schrijft op dit moment zijn eerste kinderboek over de leefregels van helden.

0% 50% 100%

filosoof/psycholoog: 90%
Betekenisvol leven: 95%
Impactvol ondernemerschap: 85%
Nieuwsgierig: 100%

Crazy

Top 6 van Ron

De planken kathedraal - book image De planken kathedraal

Les Murray

29,90

Odes - book image Odes

David Van Reybrouck

24,99

Bezieling werkt - book image Bezieling werkt

Hans Wopereis

28,50

Pijnlijk mooi - book image Pijnlijk mooi

Marc de Kesel

24,95

Brieven aan Koos - book image Brieven aan Koos

Tim Fransen

22,50


Dit is wat Ron heeft gelezen

Let op! Langere levertijd, wil je meer informatie neem dan contact op met onze klantenservice.
Paperback | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

Lammer Kamphuis is naast filosoof ook docent bij The School of Life. Die school is ooit opgezet door o.a. Alain de Botton om allerlei levensvragen filosofisch te bekijken en het het liefst hanteerbaar te maken. Inmiddels is het concept van The School of Life een groot succes en terecht. Ook in Amsterdam. Want vele mensen worstelen met zingevingsvragen over leven en werk. En in plaats die mee te torsen op je schouder is het goed om ze bespreekbaar te maken. En precies dat doet Lammert Kamphuis in dit boek. Thema’s als werk, vrijheid, kunst, vriendschap, geloof komen voorbij maar ook wat te doen met je smartphone, seks, woede etc.

In het boek veel aanhalingen van bekende en minder bekende filosofen, natuurlijk, maar vooral een helder betoog hoe je naar bovenstaande thema’s kunt kijken en hoe je daar een levenshouding uit kunt ontlenen. ‘Het leven is als wakker worden op een podium. Het toneelstuk waarin je terecht bent gekomen is al begonnen. De andere spelers reageren op je. Vanuit de zaal wordt nieuwsgierig toegekeken welke rol jij op je gaat nemen. Vanaf dat moment dat jij je realiseert dat dit geen droom is, schieten allerlei vragen door je hoofd: Waar ben ik in beland? En wie ben ik eigenlijk? Wie zijn die anderen hier? Waarom staren al die mensen me aan en wat vinden ze van me? Wat wordt er van me verwacht? Waarom ben ik hier? En mag ik alsjeblieft weten wanneer dit stopt?

Komen deze vragen je bekend voor? Dan is het boek van Lammert Kamphuis een goed begin om eens te gaan werken aan je eigen antwoorden op die vragen. Let wel: je eigen antwoorden. Want de School of Life is vooral bedoeld om zelf school te maken met je eigen leven. Je eigen spoor te vinden.

Lees meer Lees minder

Odes | David Van Reybrouck
Hardcover | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

Wat een leuk idee en wat een leuk boek! David van Reybrouck beschrijft in zijn ‘Odes’ allerlei odes aan mensen, dingen, omstandigheden die hij de moeite waard vindt. En met zulke mooie zinnen dat je als lezer alleen begrip kunt hebben voor elke ode die je leest ook al heb je er zelf nooit bij stil gestaan. Zoals de ode aan de lammergier: ‘Hoe zo’n dier van maar liefst vijf kilogram zich kan laven aan de schrale, droge voeding van het skelet is mij een raadsel. Hoe het dagelijks zulke sierlijke vluchten slaat uit schaarse, dode, afgekloven resten: ik weet het niet.’ Er volgt een knap betoog hoe hij verder de lammergier gadeslaat en zijn verwondering voor dit dier uitspreekt. Nee, een ode schrijft. Net als zijn odes aan de bindingsangst, de achteloosheid, het weerzien, het risico, de kleedkamer, het luisteren en aan de nachtelijke autorit.

‘Je bent op het punt gekomen dat je geen auto meer voor je ziet en geen auto meer achter je. De achteruitkijkspiegel? Donker glas. De snelweg voor je? Donker asfalt. Je rijdt het met grootlicht aan en haalt diep adem.’

Vele odes in dit boek waardoor je leert beter te kijken. Beter waar te nemen. Te zien wat de moeite is. Wat je opvalt. Misschien je eigen ode te schrijven. Mooi. Het boek eindigt met de ode aan het leven. Of is het de liefde? De laatste zinnen zijn: ‘De lunch loopt uit. De prosecco smaakt steeds beter. Het najaarslicht wordt zachter. We kijken elkaar aan, lachen om al onze dwaasheden en vieren het onmetelijke, sprankelende, verbluffende en onweerstaanbare leven.’

Lees meer Lees minder

Brieven aan Koos | Tim Fransen
Paperback | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

Op Netflix kun je nu de voorstelling van Tim Fransen ‘Het failliet van de moderne tijd’ zien. Doe dat eerst en lees dan dit boek. Je leest dan ook hoe zijn voorstelling tot stand komt. In zijn boek ‘Brieven aan Koos’ schrijft Tim Fransen in een aantal
brieven aan zijn theatervriend Koos Terpstra, regisseur van vele voorstellingen. In die brieven vooral filosofische beslommeringen over zingeving van het leven, of beter zijn leven.

Tim Fransen is namelijk naast afgestudeerd filosoof ook cabaretier. Dat levert heerlijke grappen op in de voorstelling als hij mensen meeneemt op zijn reis naar hoe we het leven enigszins dragelijk kunnen maken. De filosoof Nietzsche is in die voorstelling onze rode draad. In het boek komt die natuurlijk ook voorbij. Maar nog meer de reizen die Tim Fransen maakt, op dwingend aanraden van Koos. Want Koos stelt vooral dat Tim zijn hoofd eens buiten de deur moet steken. Daar ligt de verbeelding, daar ligt het leven te wachten. En Tim gaat op reis, naar Turijn, Parijs, Moskou, Delft… Die reizen leveren vermakelijke brieven op waarbij de grappigheid van de omstandigheden waarin Tim verzeild raakt goed worden uitgeserveerd. Met mooi uitstappen naar filosofische vraagstukken hoe het leven te leven en te beleven. Maar nooit vervelend langdradig of vermoeiend ingewikkeld. Je leest dus ook de cabaretier.

Uit de brief vanuit Amsterdam: ‘Verder weinig nieuws onder de zon, behalve dat ik de reden heb ontdekt waarom Cracottes zo lekker zijn: er zit een flinke dosis suiker in. Dit leidde kortstondig tot een crisis. Want waar kun je nog op vertrouwen als zelfs je favoriete crackers een grote façade blijken te zijn? Inmiddels ben ik overgestapt op Melbatoast en de crisis weer te boven.’

Op de achterflap staat niet voor niets: ‘Als je het uit hebt, begrijp je beter hoe de wereld werkt en waarom Tim Fransen geen partner heeft.’

Lees meer Lees minder

De planken kathedraal | Les Murray
Paperback | Nederlands | 2013  

Review van Ron van Es

Onlangs stierf de Australische dichter Les Murray. Daaronder wereldberoemd, in Nederland alleen bekend onder de echte poëzie liefhebbers. Toevalligerwijs was ik in Australië toen het nieuws van zijn overlijden bekend werd en natuurlijk toog ik naar een boekhandel. Terug in Nederland las ik ook zijn verzamelbundel die hier eerder uitkwam, De planken kathedraal. Het is de titel van een bundel die in 1969 uitkwam.

Een gedicht uit die bundel in vertaling luidt:

De schelle stronken, bezaaid met uitbottend vuur, vormden in hun laaiende putten een diepere kern, die mijn uitvluchten tenietdeed, en ik vond een konijn in mijn handen, en in mijn hoofd iets oerouds. En het was zo gebeurd.

Na afloop stampte ik met mijn hele gewicht op de rokende korsten om vuur en stank en beest donker te verzegelen, samen met mijn angst en alles wat mijn offer mocht betekenen, dat zo gejaagd en onherstelbaar werd gebracht.

Les Murray was een Australisch dichter die - bijna een boer op zijn land - dicht bij de natuur bleef. Met beelden uit zijn eigen omgeving, ruikend naar aarde en leven op dat oeroude continent. In die zin lijkt hij veel op de Nederlandse dichter H. H. ter Balkt die met zijn boerengedichten de Achterhoek lyrisch kon beschrijven.

(...) Kleuren van rimpelend gewas/zwellen in betreden dammen/mijlen dungeranden potten/van de top gehaalde oogsten/door handen lang in de aarde.

Wie Australia, de outback, de mensen op dat continent wil lezen, pakt deze dichter erbij.

Lees meer Lees minder

Pijnlijk mooi | Marc de Kesel
Paperback | Nederlands | 2019  

Review van Ron van Es

Onder titel van Pijnlijk Mooi is ‘lijden en schoonheid in christelijke kunst’. Het christelijk geloof is sterk beinvloed door het menselijk lijden, dat heeft natuurlijk ook te maken met het lijden van Christus aan het kruis. Dat symbool van iemand die sterft voor anderen, maakt dat kunst in het christendom ook daar door beïnvloed is. Meer dan in andere religies. Het lijden staat centraal. Het eigen lijden, het lijden van anderen. Het voert misschien ook terug op het bekende verhaal van de ridder Parcifal, een van de ridders van de Ronde Tafel van koning Arthur, die net als de rest van de ridders de taak had om de heilige Graal te vinden. Het is de schaal waar het bloed van Christus in was opgevangen, een belangrijk symbool in de christelijke wereld. En opnieuw een symbool van lijden. Op zijn tocht ontmoet hij de Visser-Koning, die de Graal in zijn bezit heeft en aan wie hij de meest belangrijke vraag kon stellen om de Graal naar het hof terug te brengen, en dat is vraag naar het lijden van deze Visser-Koning. De vraag naar het lijden heeft natuurlijk ook te maken met de compassie die we voor anderen hebben. De verbinding. In het boek van ‘Pijnlijk Mooi’ staan bijdragen van veel schrijvers die dat thema van het lijden terugvinden in al die kunstenaars in de geschiedenis van het christendom die er mee bezig waren, maar ook bij theologen en filosofen. Het
zijn stuk voor stuk essays die echt de diepte in gaan en het thema van alle kanten benaderen, een boek voor gelovigen maar ook voor hen die onze westerse cultuur beter willen begrijpen.

Lees meer Lees minder

Bezieling werkt | Hans Wopereis
Paperback | Nederlands | 2019  

Review van Ron van Es

Aan de hand van 8 bronnen werkt Hans Wopereis, directeur van ITIP, uit hoe bezieling werkt. Wat drijft ons, wat bezielt ons, waarin maken we dat verschil in ons leven? En vooral hoe werkt dat door in de organisaties waar we werken? Die 8 bronnen zijn Bezieling, Vertrouwen, Kringbewustzijn, Leiderschap, Zelfonderzoek, Verantwoordelijkheid, Waarachtigheid en Mededogen. Elk hoofdstuk elke bron in het boek wordt uitgelegd met veel anekdotes, verhalen en wetenswaardigheden. Misschien is voor iedereen de bron ‘Kringbewustzijn’ als woord of begrip minder makkelijk herkenbaar, maar het heeft ermee te maken dat we nooit alleen werken, maar juist in een kring van mensen, een cultuur die we samen maken.

Het is een zeer handzaam en informatief sterk boek dat als een leidraad door elke organisatie gebruikt kan worden om de cultuur bespreekbaar te maken. En dan echt bespreekbaar en niet door een dagje op de hei het er eens over te hebben en daarna machteloos weer door te gaan. Of zoals een anekdote van een manager die talloze organisatieveranderingen meemaakte in het boek gaat: ‘Een ding is niet veranderd: onze cultuur. Die is nog steeds zoals die was. Na alle inspanningen om het anders te doen, spreken we elkaar nog steeds te weinig aan, voeren we nog steeds zelden een gesprek met elkaar en vragen we ons nog steeds even vaak af waarvoor we het nu eigenlijk allemaal die hier, met elkaar.’

Lees meer Lees minder

Elite gezocht | Sander Schimmelpenninck
Paperback | Nederlands | 2019  

Review van Ron van Es

Het boek van Sander Schimmelpenninck en Ruben van Zwieten gaat er met gestrekt been in. ze zoeken naar de elite, de mensen van grote rijkdom en/of adel die het aan stand verplicht zijn bij te dragen aan deze samenleving. Waar zijn ze en waarom verdommen ze het verantwoording af te dragen. Op de achterflap: ‘Economische welvaart is gaan samenvallen met geestelijke en sociale armoede; de nieuwe elite blijkt door haar meritocratische zelfbedrog nog erger dan de oude elite.’

Het is een beetje het verhaal van de mensen die zich in de steek gelaten voelen en gele hesjes aantrekken of met hun stemgedrag op politici stemmen die in ieder geval zeggen hen gehoord te hebben maar ook geen oplossing aandragen tegenover de elite, de hoger opgeleiden die in een bubbel leven en geen idee hebben van de sores van anderen.

Sander Schimmelpenninck is hoofdredacteur van het zakenblad Quote is niet te beroerd de zakenmensen een trap in de ballen te geven in het boek. Ruben van Zwieten wordt de dominee van de Zuidas genoemd en begon daar zijn Nieuwe Poort waar hij zakenmensen samenbrengt met de schoffies van de achterbuurten van Rotterdam en Amsterdam.

Het boek geeft veel kleurige verhalen over de leefwereld van de elite, beide auteurs dus niet vreemd, en zet die bubbel in het licht. En vooral daagt hen uit. Kom tevoorschijn, geef om de wereld, zet je talenten in voor een groter doel dan alleen het geld. Mooie quote van de CEO van DSM in het tv programma Buitenhof: ‘We hebben te lang de focus gehad op geld verdienen, we moeten gaan praten over ons financiële stelsel. Het is te lang gegaan over rendement.’ Het boek vind ik hoopvol, ook al zijn sommige verhalen van de elite in hun bubbel tenenkrommend. Als we gaan voor verandering, als we gaan voor welzijn voor allen, dan moet er echt iets veranderen in de houding van de elite. Dit boek is voor hen een spiegel. Maar niet alleen voor hen, want iedereen loopt de kans een onderdeel te worden van een elite en de verbinding met de wereld kwijt te raken.

Lees meer Lees minder

De parade | Dave Eggers
Hardcover | Nederlands | 2019  

Review van Ron van Es

Dave Eggers, natuurlijk de auteur van ‘De Cirkel’ maar vooral van ‘Wat is de Wat’ en de man van een unieke poging om jonge kinderen te betrekken bij het onderwijs door in San Francisco te beginnen met een piraten winkel - zoek hem maar eens op met zijn TED talk daarover - heeft nu een nieuw boek. Het is een metafoor voor strijd. Het is het verhaal van twee buitenlandse werknemers die een weg aanleggen. De weg moet de twee helften van het land met elkaar verbinden en waar de ene werknemer avontuurlijk is, is de ander hardwerkend en stoïcijns; de klus moet gewoon geklaard worden. Natuurlijk staan de twee mannen symbool voor onze werkelijkheid. Ze worden Vier en Negen genoemd, ‘om veiligheidsredenen wilde het bedrijf eenvoudige codenamen, bij voorkeur cijfers.’ De weg die ze aanleggen zal gebruikt gaan worden voor een parade. En Vier en Negen werken hard en gestaag aan de weg.

Het verhaal voelt aan als het beroemde toneelstuk van Samuel Beckett ‘Wachten op Godot’, twee mannen die blijven. Ze wachten. Op Godot. Het duurt lang en Godot komt natuurlijk niet. Hier is de weg een hoop, een symbool op verbinding. Dat loopt echter heel anders af in het boek. Maar dat verklap ik niet.

Lees meer Lees minder

Stadsleven | Richard Sennett
Paperback | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

De Amerikaanse socioloog Richard Sennet heeft met zijn nieuwe boek ‘Stadsleven, een visie op de metropool van de toekomst’ een hele interessante studie afgeleverd. De wereld zoals we die kennen zal meer en meer gekenmerkt worden door enorme steden van miljoenen mensen. Hoe leven die samen? Hoe overleven die samen, kun je ook stellen?

In het eerste deel van zijn boek gaat het over stedenbouwkunde, met de nadruk op kunde. Hoe worden steden gebouwd, herbouwd, bewoonbaar gemaakt. Als je zelf zoals ik in een grote stad woont zie je die verandering van de stad zichtbaar worden. De stad waar niet alleen mensen moeten leven, maar ook werken. De stad wordt een community op zichzelf. In het tweede deel worden de problemen besproken van die steeds groter wordende steden. Hoe leefbaar blijven ze? Is een stad open of gesloten? En in het laatste derde deel bespreekt Sennet zijn ideaalbeeld, een stad die ‘zachte’ grenzen heeft en daardoor een open karakter.

Het idee stad heeft een lange geschiedenis natuurlijk. Van een plaats die vooral veiligheid bood naar een plek die voor bewoners geschikt gemaakt is samen te wonen en te leven. De stad van nu is een eigen organisme geworden dat leefbaar gemaakt en leefbaar gehouden moet blijven. Zo zijn er zieke plekken in een stad, of zijn er zieke steden waar bewoners eigenlijk niet leefbaar verblijven. Hoe creer je adem? Hoe leg je verbindingen aan? Hoe zorg je ervoor dat het niet alleen over gebouwen en wegen gaat? Richard Sennet is grote voorstander van de ‘open stad’ waar juist niet alles gepland is, maar waar onvoorspelbaarheden nieuwe leefruimten opleveren. Een stad met zachte grenzen tussen verschillende wijken en de buitenruimte.

In een stuk in het online magazine ‘Vers Beton’ wordt Richard Sennet, op bezoek in Rotterdam, aangehaald: Richard Sennett haalt een iPhone uit zijn binnenzak. “Gekocht in India voor een paar tientjes”. Op het grote scherm achter hem in de filmzaal van Worm zien we Nehru Place in New Delhi, een openluchtmarkt waar allerhande ‘van de vrachtwagen gevallen’ elektronica op straat wordt verkocht, maar ook sari’s en chapati’s. In de kantoorgebouwen aan weerszijden van de markt zitten internet start-ups. Maar het meest bijzonder aan deze bedrijvige plek, zegt de Amerikaanse socioloog, is dat moslims en hindoes er dwars door elkaar lopen, en dat in een stad waar deze twee religieuze groepen elkaar regelmatig naar het leven staan. Voor Sennett staat Nehru Place symbool voor de ‘open stad’, een stad waar verschillende bevolkingsgroepen aanwezig zijn en waar vreemden elkaar ontmoeten. De open stad heeft zachte grenzen en plekken waar verschillende activiteiten tegelijk plaatsvinden. Het is een stad waar spontaan nieuwe dingen ontstaan en waar het ook een beetje mag schuren.’

Lees meer Lees minder

Paperback | 2018  

Review van Ron van Es

Tim Burkett is een zenleraar die aan het begin van de Zen beweging stond in California waar het heel snel groeide en populair werd. Hij was ook CEO van een grote zorg organisatie, People Incorporated. In zijn boek gaat hij het actuele thema van deze tijd aan, anxiety, of wat ik maar noem, overspannenheid. De stress van het bestaan. Juist Zen helpt door anders te zien, dat gaat verder dan kijken, naar het alledaagse bestaan dat je anders kunt reageren. Ja, door meditatie, en daarmee afstand te nemen. Misschien wel door de vraag te stellen aan jezelf: wat dient zich hier aan en hoe wil ik daar op reageren?

Het boek begint met de beste editor’s introduction die ik ooit las. Namelijk met een gedicht dat ontrafelt wordt door de verschillende hoofdstukken aan te geven en tegelijkertijd de hele essentie weer te geven. Ik kan niet anders je dit hier toch te laten lezen, zo briljant vind ik het.

Chapter One
I walk down the street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I fall in.
I am lost...I am helpless.
It isn’t my fault.
It takes forever to find a way out.

Chapter Two
I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I pretend I don’t see it.
I fall in again.
I can’t believe I am in the same place.
But, it isn’t my fault.
It still takes me a long time to get out.

Chapter Three
I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I see it is there.
I still fall in...it’s a habit...but,
my eyes are open
I know where I am.
It is my fault.
I get out immediately.

Chapter Four
I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I walk around it.

Chapter Five
I walk down another street.

- Portia Nelson


Het boek van Tim Burkett is een overvloed aan levenswijsheid zoals je hierboven wel zult begrijpen en geeft je aan het eind van elk hoofdstuk kleine opdrachten om zelf mee aan de slag te gaan. Ik wens je een mooie straat om te oefenen.

‘Wrestling with fear doesn’t have to be a negative experience. This book offers an approach to life that unlocks a new way of thinking and being in the world, one that leads directly through the center of the anxieties we seek to avoid.’

Lees meer Lees minder

Paperback | Nederlands | 2017  

Review van Ron van Es

Er zijn wanden vol boeken geschreven over leiderschap. Het boek van Anouk Brack is een uitgebreid boek over het model van leider als krijger. In haar boek ga je dat krijgerschap als leider ontdekken via een pad. Het pad leidt een berg op. Van basiskamp naar de boomgrens en van boomgrens naar de top van de berg. Om vandaar uit weer af te dalen, de wereld in. Om je krijgerschap toe te passen.

De leider als krijger dus. Een zachtmoedige krijger weliswaar zoals Anouk Brack het boek begint. ‘Zachtmoedig krijgerschap is persoonlijk leiderschap vanuit een helder innerlijk kompas. Het is een levenshouding van volledig in je werk en je leven te willen staan.’

Hier geen leider die hard op de tafel heeft leren slaan of van bovenaf de apenrots regeert. ‘Alles wat er gebeurt, proberen te zien als kans om te groeien in kracht, compassie en wijsheid, zodat je een mooie bijdrage kunt leveren.’

In het boek staan veel oefeningen die helpen om de gedachten en kennis anders tot je nemen, het persoonlijk te maken. Ook het lichaam wordt niet vergeten. En dat is een groot pluspunt. In plaats van in je hoofd te verdwijnen wordt je gevraagd hart, maar ook je hele lichaam te gebruiken om je eigen krijgerschap te ontwikkelen. Anouk Brack is geschool in transpersoonlijke psychologie, waar het onderbewuste zo’n belangrijke rol krijgt, biologie, het fysieke deel dus en het boeddhisme, als bron van kennis.

Opvallend is dat het boek nergens vaag of mystiek wordt. Het is juist een praktische gids om te ontdekken en te leren. Leren wie je bent, worden kunt en hoe je dat leert.

Lees meer Lees minder

De corporate tribe | Danielle Braun
Hardcover | Nederlands | 2015  

Review van Ron van Es

De Corporate Tribe was in 2016 het managementboek van het jaar en mijns inziens geheel terecht. Wat een heerlijk boek zeg. Prachtig vormgegeven, maar vooral op inhoud zeer de moeite waard.

Ook al lijken wij oude tijden te hebben ontgroeid, niets is minder waar. Jij en ik, we leven nog steeds in zogenaamde tribes. Tegenwoordig noemen we dat misschien bubbels. Ons soort mensen. Maar die kun je dan nog zelf (uit)zoeken. Op je werk is dat anders. Daar bepaalt de norm of de cultuur de tribe waar je instapt. En dat kan wel eens een schok zijn.

Het boek geeft inzicht in die cultuur van organisaties die vaker onderhuids, onbewust geleefd wordt maar toch zo bewust aangevoeld of zelfs ondermijnend is. De auteurs zijn niet voor niets antropologen en kunnen met hun kennis door die oogharen kijken naar de werkvloer. Openbarend. Als je zo’n organisatie als een ‘formeel organogram’ kunt zien, dan begrijp je wel de complexiteit. Gevoelens, patronen, geheime overeenkomsten, bondjes, verborgen liefdes, alles komt voorbij. Hoe geef je hier leiding aan en vooral wie is waar en met welk doel bezig?

Juist de constellaties van de organisaties hebben ook die oude structuren van een tribe en de gedragspatronen van positie en afhankelijkheid. Via heldere thema’s leggen de auteurs die bloot - in de relaties en de cultuur. ‘Organisaties bestaan uit groepen mensen. Of antropologisch gezegd: uit allerlei tribes, elk met een stamhoofd, eigen rituelen en spelregels. Willen we groepen begrijpen, beïnvloeden, veranderen en sturen, dan zullen we dus moeten begrijpen hoe groepen mensen zich bewegen.’ Daarmee geven de auteurs ook aan dat wij als mens afhankelijk zijn en willen zijn van onze groep. De enkeling wordt uitgestoten of gaat zelf weg. Wat overblijft is een groep. Willen we daar iets veranderen, dan moeten we de groep aanspreken. In de relaties en de cultuur dus. Hoe zijn we gewend de dingen te doen en hoe is dat zo gekomen? Dat lijkt simpel, maar is ontzettend lastig.

Het boek Corporate Tribes gaat daar in ieder geval wel bij helpen.

Lees meer Lees minder

Wat doen wij hier? | Marilynne Robinson
Paperback | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

Marilynne Robinson is een belangrijk Amerikaans schrijfster die duidelijk actuele vragen in en uit de samenleving niet uit de weg gaat in haar werk. In haar nieuwe boek ‘Wat doen wij hier?’, dat een prachtige titel is die uitnodigt, heeft ze lezingen verzameld die ze de laatste paar jaren overal gaf. Thema’s als gewetensvrijheid, geloof, genade en schoonheid, deugden, het zijn pittige vraagstukken die ze aanraakt. Daarom is dit boek ook bedoeld om langzaam te lezen. Te kauwen.

Robinson is ook een verbinder in haar teksten, in haar denken. Links en rechts die nu zo vaak tegenover elkaar staan, schreeuwend, niet luisterend, spreekt zij toe. ‘We hebben het denken opgeofferd aan de ideologie. Elke vraag is voor alle doeleinden dezelfde vraag, elk antwoord is hetzelfde antwoord. Eigenbelang. Waar blijft de wijsheid, de moed, de ruimhartigheid, de persoonlijke waardigheid in dit alles?’

Door de veelheid aan lezingen lijkt het boek teveel aan te raken, maar de thematiek van verbinding, van bewust zelf kiezen, van naar elkaar luisteren en beleven, komt toch elke keer terug zodat het boek als een aambeeld gesmeed kan worden. Pak je hamer op en lees dit boek.

Lees meer Lees minder

Zinnen die de ziel raken | Elmer Hendrix
Hardcover | Nederlands | 2017  

Review van Ron van Es

Eerst maar even: als je nog nooit een familieopstelling hebt meegemaakt, doe het. Het zal je verrijken. Een familieopstelling is een manier om naar situaties te kijken die dichtbij je spelen en waar je in het algemeen last van hebt. Relaties die niet lekker lopen, gevoelens van eenzaamheid, ruzie in de familie. We kennen het allemaal en soms lijken ze onoplosbaar. In een familieopstelling kun je aanwezigen vragen om de rol op zich te nemen van familieleden, of partners. Door afstand tot elkaar en de manier waarop zij zich gedragen in zo’n opstelling kom je heel veel te weten over soms verborgen leed, niet uitgesproken gevoelens en onheldere situaties. Je krijgt als het ware nieuwe informatie die je misschien had kunnen weten, of die diep opgeslagen ligt.

Familieopstellingen zijn bedacht door Bert Hellinger en het voert hier te ver om dat verder uit te leggen, maar zoek het eens op als je meer wilt weten. In het boek ‘Zinnen die de ziel raken’ van Elmer Hendrix krijg je veel over deze opstellingen te lezen en hoewel het boek bedoeld is voor mensen die al werken met familieopstellingen is ook een zeer interessante bron om te lezen hoe simpele opstellingen en vooral simpel lijkende interventies situaties heel snel kunnen verduidelijken.

De zinnen die worden uitgesproken, of worden gevraagd aan mensen, treffen doel. Raken de kern zo helder. En geven daarmee zoveel inzicht. Hulde daarvoor aan de schrijver. Mooi hoe het boek eindigt met de woorden van Bert Hellinger: ‘Wanneer je het totaal kan zien, kun je zien wat zich aan de harmonie onttrekt. (...) Lichaam, geest en ziel dienen in het beoordelingsproces te worden meegenomen, zodat we ons instinctief kunnen ontwikkelen in een richting die onze groei bevordert en die zich beweegt van alles dat ons niet ten dienste staat.’

Lees meer Lees minder

De logica van geluk | Mo Gawdat
Paperback | Nederlands | 2017  

Review van Ron van Es

Een ander boek over het vinden van je geluk en dat al wat langer in de boekhandel ligt, is het boek van Mo Gawdat ‘De logica van geluk’. Het is een boek dat op een heel andere manier begon dan het boek van Kelly Weekers, namelijk met de dood van de zoon van de schrijver. Wat een startpunt om je boek te schrijven zeg, het grootste ongeluk dat je als ouder kunt overkomen. En toch begint Mo Gawdat 17 dagen na diens dood met schrijven. Over de formule om je geluk te vinden. Wat volgt is dan een opmerkelijke reis.

Mo Gawdat maakt vrij snel korte metten met de ideeën die er zijn over ons geluk, namelijk als het leven ons toelacht. De geluksmomenten in ons leven is echter niet de formule. ‘Als de aanleiding voor geluksmomenten zo gewoon is en zo toegankelijk, waarom blijft het vinden van geluk dan zo’n grote uitdaging voor veel mensen? En waarom ontglipt het ons zo snel als we het gevonden hebben?’ Dat komt omdat de formule anders is. Geluk is namelijk ‘jouw perceptie van de gebeurtenissen in jouw leven minus jouw verwachtingen van het leven’. Of zoals Mo Gawdat dan schrijft: ‘het is niet de gebeurtenis die ons ongelukkig maakt, maar de gedachte aan die gebeurtenis.’

Filter gedachten die je terneer drukken, kom los van cirkelende gedachten die alleen maar aan je ongeluk herinneren, dat lijkt de boodschap van Mo Gawdat te zijn. En daarmee komt hij natuurlijk in de buurt van een boeddhistische leer dat je je denken kan loslaten. Of bijvoorbeeld Epicurus, de Griekse filosoof die het streven naar persoonlijk geluk als hoogste goed beschouwde en schreef dat we ons angsten moesten overwinnen, met name in ons denken. Zet je denken als het ware voor je, of buiten je, en kijk ernaar. Zo maak je afstand en kan je denken je niet meeslepen in alle zwartgalligheid.

Denken, betoogt Mo Gadwat, kan je situatie verergeren. Probeer je denken dus te analyseren op die weegschaal, die formule van je perceptie en je verwachting. Dus hoe kijk je naar je situatie en wat zou je ook kunnen verwachten van de situatie. In het boek vele voorbeelden hoe je dit kunt aanpakken. Waar ik aan blijf haken is dat het denken, weliswaar terecht, je op het verkeerde spoor kan brengen, maar dat gevoel of gevoelens lijken te worden overgeslagen. Met gevoel bedoel ik niet de emoties, die komen met en door het gevoel bij ons naar boven. Het gevoel van een onveilige situatie kun weliswaar door je denken gaan analyseren - ‘is het wel zo onveilig?’ -maar als je overmenst wordt door gevoelens kan je denken - de logica - het heel vaak niet aan. Je raakt in paniek, je vlucht, etc.

Daarom denk ik dat er naast denken, ook de invloed van gevoel moet worden onderzocht. Daar kun je je denken heel goed bij gebruiken, maar gevoel (en daarmee emotie) slaat op iets anders aan. De dis-identificatie oefening is heel goed bruikbaar en door die veel te oefenen leer je de truc vrij snel in allerlei situaties te gebruiken. Hij is vrij simpel, en dus sterk: als je je ogen sluit, ga dan naar je denken. Je ‘ziet’ als het ware je denken, maar je realiseert je dat je meer bent dan je denken. Zo koppel je denken los van wie jij ten diepste bent. Dat zelfde doe je met gevoel. ‘Voel’ je gevoel, maar realiseer je dat je meer bent dan gevoel. Je hebt gevoelens, maar je bent meer dan he gevoelens. Doe dat ook met je lichaam. Je hebt een lichaam maar je bent meer dan je lichaam. Zo kun je van een ‘afstand’ observeren dat je denken, gevoelens, lichaam hebt, maar meer bent dan. Als je vaker doet, kun je dus veel situaties analyseren, dieper begrijpen en vooral leren waar angsten naar verwijzen.

Het boek van Mo Gadwat is een rijk boek met levensechte verhalen, zinnige commentaren op die verhalen en goede manier om naar je leven te kijken. Het zorgt ervoor dat we een realistische kijk op onszelf creëren. En met voor mij die extensie op die manier zoals ik die hierboven beschreef.

Lees meer Lees minder

Mijn jaren met Obama | Ben Rhodes
Paperback | Nederlands | 2018  

Review van Ron van Es

Wie zou niet willen werken in het centrum van de wereldmacht? Daar waar alle hectiek samenkomt? Ben Rhodes is zo’n man die daartoe aangetrokken wordt. Van campagnemedewerker bij Obama tot aan zijn speechschrijver, met z’n neus overal bovenop. En nu schrijft hij daar uitgebreid over in zijn boek ‘Mijn jaren met Obama - achter de schermen van een presidentschap’. Ik zelf was in 2008 in de Verenigde Staten en voelde de hoop bij zoveel mensen - de hoop op verandering. De hoop van ‘we can do it’. Natuurlijk, nu in het tijdperk na Obama weten we dat zelfs hij - met zoveel weerstand - niet kon brengen wat nodig is. Sterkers nog, de samenleving in de Verenigde Staten lijkt wel een stap naar achteren te hebben gemaakt. Nog meer ongelijkheid, haat, polarisatie. Het licht roept duisternis op, dat kan niet anders. In een column van Martin Sommers in de Volkskrant schrijft hij: ‘Een van mijn favoriete columnisten is Ivan Krastev, Bulgaars politicoloog gevestigd in Wenen. Krastev schreef onlangs dat hij drie maanden als gasthoogleraar in Amerika was geweest. Het ging in links-universitaire kring uitsluitend over Trump. Bij de koffie-automaat ging het over Trump, bij de borrel ging het nog steeds over Trump en hoe verschrikkelijk het leven was onder Trump. Krastev noteerde tegelijk dat Trump in al die gesprekken werd beschouwd als een fenomeen van voorbijgaande aard, een soort politieke fabricagefout. Daarna zou de progressieve vooruitgang haar oude bedding terugvinden en kwam alles toch nog goed. Wel, schreef Krastev, ik zal een vervelend geheimpje verklappen. Dat gebeurt niet.’

We zullen zien. Belangrijk is dat ‘links’ in Amerika het juist niet zoekt in nog meer opstand, nog meer protest, nog meer haat tegen, maar het zoekt in een eigen beweging. Een beweging van hoop, in projecten van welzijn, in bedrijven die verbonden zijn met een samenleving. Hoe dan ook, de wijze lessen die we kunnen leren van een periode van een hoopvolle president, die het ook niet allemaal kon waarmaken, vinden we dus in dit boek van Ben Rhodes. Aan de macht gekomen in een wereld die een puinhoop was. Ga er maar aanstaan. In dit boek van ruim 500 pagina’s neemt hij je mee, laat je lezen hoe ingewikkeld dat allemaal is, maar vooral hoe je met hoop en goede wil vooruit komt. Op de allerlaatste pagina lees je dan ook: ‘Miljarden mensen over de hele wereld hadden Barack Obama leren kennen, hadden zijn woorden gehoord en naar zijn toespraken gekeken en waren, op een herkenbare manier, de wereld gaan zien als een plek die - op een geleidelijke manier - kon veranderen.’

Ben Rhodes gelooft nog steeds in het goede, ‘de waarheid in de verhalen de mensen over de hele wereld’, en ik geloof met hem mee. Ondanks dat de verhalen van macht en kwaadwilligheid de overhand lijken te hebben. Geloof ze niet, het is niet waar.

Lees meer Lees minder



Maak kennis met YouBeDo.

  • Ruim 3 miljoen boeken in assortiment
  • Tot 12% naar een goed doel of project
  • Zelfde prijs als elders voor NL boeken
  • NL boeken voor 22.00 besteld, volgende dag in huis
  • Bulkbestellingen mogelijk